Daha 14 yaşında. Oyun sandı belki de ölümü. Ama belli ki SBS'nin yarattığı rekabete dayanamadı.
Bugün SBS sonuçları açıklandı. Henüz bir kaç saat geçmişti ki İzmir'den bir intihar haberi geldi. Şimdiye kadar 16 öğretmen KPSS yüzünden, işsizlik yüzünden intihar etmişti. Şimdi ise SBS'den düşük puan aldığı için intihar eden bir öğrenci. Bizim öğrencimiz.
Her kademede öğrencilere ve çalışma hakkını kullanmak isteyen herkese dayatılan sınavlar, yaşı ne olursa olsun milyonlarca insanı rekabetin içinde öğütüyor. İnsan olmaktan gelen en doğal haklarımızı kullanmak bile sınavlara tabi. Eğitim hakkı gasp edilen öğrenciler ve çalışma hakkı gasp edilen üniversite mezunu işsizler.
Kaderlerimiz bir ve aynı. Bizleri saran işsizlik ve güvencesizlik, o gencecik bedenlerini ölüme götüren öğrencileri saran ise geleceksizlik. Hepsinin kaynağı ise işsizlik düzeni, rekabet düzeni, yoksulluk düzeni yani kapitalizm.
İzmir'in Buca ilçesinde, Kütahya'da ilköğretim okulu son sınıf öğrencisi olan 14 yaşındaki Y.G.Ö., annesi Z.Ö. ile birlikte, 9 Eylül Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği 1. sınıfında okuyan ağabeyi B.Ö.'nün Buca 62/4 sokakta bulunan evine ziyarete geldi. Sabah saatlerinde SBS sonuçlarının açıklanmasının ardından puanını kontrol eden ve 336 puan aldığını öğrenen Y.G.Ö., kendini kapının koluna asarak intihar etti. Y.G.Ö.'nün uzun süre odasından dışarıya çıkmaması üzerine odaya giren Z.Ö., oğlunun cesedi ile karşılaştı.
Dayanamıştı ufacık yüreği. Öyle ya "başarısızlık" damgası yiyecekti. Sadece şimdi mi? Hayır! Liseden sonra ÖSS'de, yetmeyecekti çalışabilmek için girdiği her sınav sonrasında yaşayacaktı bu duyguyu. Yani ömrünün en güzel dönemlerini sınava çalışarak ve her seferinde "başarısızlıkla" suçlanarak geçirecekti. Öyle ya sınavdan düşük puan alan bizler suçluyduk ve bizler ölümü hak ediyorduk.
Peki daha kaç kişi ölecek? Daha kaç kişinin ölümüne seyirci kalacağız?
Sınavlar, işsizlik, rekabet, yoksulluk daha kaç can alacak?
Ve daha önemlisi biz daha ne kadar susacağız.
Bir taraftan öğretmen arkadaşlarımız ölürken bir taraftan öğrencilerimiz ölüyor.
Artık yeter! Artık sokaklara çıkalım, öğrencilerimize, sınıf kardeşlerimize, geleceğimize sahip çıkalım.
Yorumlar
bu çocuk kendinden çok çok daha büyük bir şeyin kurbanı oldu. ne o, sistem. bugün bu sistemin görünen yüzünün adı sbs olur, yarın czd olur, bir sonrakinde ğjş olur. adı önemli değil. sistem neticede. sistem ne yapar? şekillendirir. formata sokar. formata giremezsen de öğütür, pestilini çıkarır. niyeyse bunu yaparken de sadece ailelerin müdahil olduğu fikrini yaratır, "ailesi baskı kurmasaymış..." diyen var mesela. ailesi kurmasa arkadaşı kuracak ki o baskıyı? en başta öğretmeni, okulu, dershanesi, akrabası. sistem dediğin sadece ebeveyn hayallerinden mi oluşuyor? bu kadar basit olsa işler keşke.
14 yaşında bir çocuğun intihar etmesinin hiç etkisi yok bu sisteme, çünkü biri gitse de geride milyonlar var daha beslenebileceği. sen gitsen ne olur, bir şey olmaz. sistem senden büyük, her zaman da böyle olacak. hükümetler değişse de böyle olacak, değişmese de. sistem hepsinden daha eski ve güçlü çünkü. sen hiç bir şeysin. toz zerresi bile değilsin. yarın unutulacaksın. sistem sana bunu söylüyor. değerin sadece bir bilgisayar çıktısındaki 3 rakamdan ibaret. bütün hayatının anlamı orada. böyle böyle istediğin kadar romantikleştirip değersizleştirmeye çalış, o kağıdın taşıdığı gerçekliğin ötesine geçemiyorsun. "hayat orada değil" desen bile esasında hayat orada. hayat o kağıt üzerinde başlıyor, ve bu 14 yaşındaki arkadaşa olduğu gibi kimi zaman da orada bitiyor.
sistemli çalıştım kazandım diyenler var ya mesela, işte onlardan olmak lazım. sistemli çalışmalı, sistemle çalışmalı. sistem güzel bir şey çünkü, sistem senin dostun, arkadaşın. ona karşı dikkatli ol, ters davranma. mazallah, tersi pistir, etkisi büyük olur. senin içine de sızmıştır çünkü, kontrolünü elinden alır. o yüzden diyorum, sistemli çalış, sistemle çalış.
sistem de sistem. canım sistem. can alan sistem.
Bu gencin acikli sonu umarim bu "sistem" denilen saçmaligina elestirel gözle bakilmasina katkida bulunur.
Yorum Ekle